Op verpakkingen van honden- en kattenvoeding zie je regelmatig percentages als 60% vlees, 75% dierlijke ingrediënten of 80% vlees en vis. Het zijn opvallende cijfers die al snel de indruk geven dat een hoger percentage automatisch een betere voeding betekent.

Maar zo eenvoudig is het niet.

Niet ieder percentage op een verpakking betekent hetzelfde. 

De ene producent communiceert bijvoorbeeld over het percentage vlees, terwijl een andere spreekt over dierlijke ingrediënten of vlees en vis. Dat zijn niet noodzakelijk dezelfde dingen.

Kijk daarom niet alleen naar het grote cijfer op de voorkant, maar zoek ook uit welke ingrediënten in dat percentage zijn opgenomen.

Bestaat het bijvoorbeeld uit verse kip en gedroogde kip? Worden ook andere dierlijke ingrediënten meegerekend? En kun je duidelijk terugvinden hoe het totale percentage is opgebouwd?

Een percentage wordt pas echt interessant wanneer je weet wat erachter zit.

Dit is belangrijk wanneer je percentages vergelijkt.

Vers vlees bestaat voor een groot deel uit water. Wanneer het wordt verwerkt in droge honden- of kattenvoeding, verdwijnt tijdens de bereiding een deel van dat vocht.

Een recept met een hoog percentage vers vlees bevat in de uiteindelijke droge brok dus niet noodzakelijk hetzelfde percentage vlees.

Gedroogd vlees of gedroogde dierlijke ingrediënten bevatten vooraf al veel minder vocht en zijn daardoor geconcentreerder.

Daarom kun je bijvoorbeeld: 40% verse kip en 40% gedroogde kip niet rechtstreeks met elkaar vergelijken. Hetzelfde percentage vertelt in dit geval iets anders.

Daarom zie je in sommige voedingen zowel verse als gedroogde dierlijke ingrediënten terug.

Vers vlees levert een herkenbare dierlijke grondstof en draagt onder andere bij aan de smaak. Gedroogde dierlijke ingrediënten zijn geconcentreerder en kunnen een belangrijke bijdrage leveren aan het totale aandeel dierlijke eiwitten in de uiteindelijke voeding.

Zie je bijvoorbeeld: verse kip + gedroogde kip

Dan is het interessant om beide samen te bekijken in plaats van alleen naar het percentage verse kip te kijken.

Niet alleen hoeveel vlees wordt gebruikt is belangrijk, maar ook in welke vorm het wordt toegevoegd.

Een hoog percentage vertelt nog niet welke dierlijke ingrediënten in de voeding zitten.

Vergelijk bijvoorbeeld een recept dat heel duidelijk vermeldt: verse kip, gedroogde kalkoen, zalm met een recept dat alleen spreekt over: vlees en dierlijke bijproducten

Een percentage van 70% klinkt in beide gevallen misschien indrukwekkend. Maar bij de eerste voeding weet je veel beter waaruit dat percentage bestaat. 

Dat maakt het makkelijker om de voeding te beoordelen en te vergelijken.
Een specifieke benaming bewijst op zichzelf niet dat een grondstof kwaliteitsvoller is. Ze geeft je wel meer transparantie.

Vraag dus niet alleen: hoeveel vlees zit erin? Maar ook: welk vlees zit erin?

Honden en katten hebben voedingsstoffen nodig, geen wedstrijd om het hoogste percentage op de verpakking.

Dierlijke ingrediënten kunnen belangrijke bronnen zijn van onder andere eiwitten, vetten, vitaminen en mineralen. Maar een complete voeding bestaat uit meer dan vlees alleen.

Ook andere ingrediënten kunnen een functie hebben binnen het recept. Denk aan vezelbronnen, vetten, vitaminen, mineralen en andere functionele ingrediënten.

Daarom is een voeding met 80% vlees niet automatisch beter dan een voeding met 60%.

De vraag is vooral hoe het volledige recept is opgebouwd en welke voedingsstoffen het uiteindelijk levert.

Het hoogste vleespercentage wint dus niet automatisch.

Stel dat twee voedingen allebei 60% dierlijke ingrediënten bevatten. Dan blijft nog 40% van het recept over. Wat zit daarin?

Dat kan een groot verschil maken.

Welke koolhydraatbronnen worden gebruikt? Welke vetten? Welke vezels? Zijn de ingrediënten duidelijk benoemd? Worden goedkope grondstoffen vooral gebruikt om het recept op te vullen? Of heeft ieder ingrediënt een duidelijke plaats binnen de samenstelling?

Ook hier geldt dus hetzelfde principe als bij het lezen van een ingrediëntenlijst: beoordeel niet één cijfer, maar het volledige recept.

Een hoog vleespercentage en graanvrij worden vaak samen gebruikt op verpakkingen. Maar ook graanvrij is op zichzelf geen kwaliteitsgarantie.

Wanneer granen worden weggelaten, worden andere ingrediënten gebruikt om het recept op te bouwen. Dat kunnen bijvoorbeeld aardappelen, zoete aardappel, erwten of andere plantaardige bronnen zijn.

Daarom is de vraag niet alleen of een voeding graan bevat. Interessanter is:

Welke ingrediënten worden gebruikt in plaats van of naast de dierlijke ingrediënten, en hoeveel plaats nemen ze in het recept in?

Kijk daarom niet alleen of een voeding graanvrij is, maar vooral naar wat ervoor in de plaats komt. Ook in een graanvrije voeding kunnen verschillende plantaardige koolhydraatbronnen een belangrijk deel van het recept vormen. De volledige samenstelling vertelt je daarom meer dan het label graanvrij alleen.

Kijk naar de samenstelling, niet alleen naar het label.

Het vleespercentage vertelt hoeveel bepaalde dierlijke ingrediënten in het recept zijn gebruikt.

Het eiwitpercentage dat je bij de analytische bestanddelen vindt, vertelt hoeveel ruw eiwit de uiteindelijke voeding bevat.

Die twee cijfers kun je niet aan elkaar gelijkstellen.

Eiwitten kunnen bovendien uit verschillende dierlijke en plantaardige bronnen komen. En zoals we hierboven zagen, maakt het ook uit of dierlijke ingrediënten vers of gedroogd worden toegevoegd.

Gebruik het vleespercentage en het eiwitpercentage dus als verschillende stukjes informatie.

Zie je twee voedingen met verschillende vleespercentages? Kijk dan verder dan alleen welk getal het hoogste is.

Vraag jezelf af:

•  Wat bedoelt de producent precies met het genoemde percentage?
•  Welke dierlijke ingrediënten worden meegerekend?
•  Worden die ingrediënten duidelijk benoemd?
•  Gaat het om vers, gedroogd of een combinatie?
•  Hoe is de rest van het recept samengesteld?
•  Welke koolhydraat-, vet- en vezelbronnen worden gebruikt?
•  Hoe transparant is de producent over de volledige samenstelling?

Pas dan krijgt het vleespercentage de context die je nodig hebt om voedingen zinvol te vergelijken.

Het zou makkelijk zijn als we daar één percentage op konden plakken. Maar zo werkt het niet.

Een bepaald vleespercentage is op zichzelf geen garantie voor een kwaliteitsvolle, complete of passende voeding. De kwaliteit en herkomst van de ingrediënten, de vorm waarin ze gebruikt worden, de volledige samenstelling en het uiteindelijke voedingsprofiel zijn minstens zo belangrijk.

Daar komt nog bij dat de voeding moet passen bij het dier dat ze krijgt.

Een puppy heeft andere behoeften dan een senior. Een actieve hond heeft andere behoeften dan een rustige huishond. Ook lichaamsconditie, eetgewoontes en eventuele gevoeligheden spelen mee.

Zoek dus niet naar het hoogste cijfer, maar naar een kwaliteitsvolle voeding die past bij jouw huisdier.